|
Parijse Bogen.
Wat een spruitjeslucht verspreidt dat zouteloze aftreksel, van in de 19e eeuw op buitenplaatsen in zwang zijnde folly's, in de holle kies van het W.H. Vliegenbos aan de Meeuwenlaan.
Dat Rob Rombouts deze nu inderdaad enigszins parkachtig aandoende plek, verslijt als maatgevend voor de rest van het bos en vervolgens de conclusie trekt dat het hier gaat om een parkbos verraad dat hij braaf de afdeling voorlichting van het stadsdeel napraat en ook niet verder is gekomen dan die Meeuwenlaan.
De waarheid ligt iets genuanceerder.
Een gesprek met Peter Diem levert als conclusie op dat hij helemaal niet gelukkig is met de huidige constructie. Bij hem was door voormalig wethouder v. Schaik de verwachting gewekt, dat met het schenken van de bogen, er ook een opdracht zou volgen om ze op een dusdanige manier te verwerken dat er een relatie zou ontstaan tussen het historische materiaal en de nieuwe plek.
In plaats daarvan staat er dus nu een, geheel uit zijn context gerukt, restant van de Parijse markthallen.
Na de volledig mislukte herinrichting van het bos in 1991, is er inderdaad ruimte zat voor kitsch op deze plek.
Toen werden met behulp van enige miljoenen aan subsidie, na sloop van twee bosafdelingen, een vijver en een vaste plantentuin aangelegd, daarvan resteert alleen de vijver.
Gezien het feit dat de stadsdeelraad van Amsterdam-Noord niet gewend is om de uitkomsten van door haar genomen beslissingen te evalueren, kan het nu gebeuren dat dezelfde ambtenaren die verantwoordelijk zijn voor het debacle van 1991 het kunstje mogen herhalen.
Toentertijd is een raadsbesluit niet uitgevoerd, deze keer wordt een door het dagelijks bestuur genomen besluit, neerkomend op herstel van de in 1991 aangerichte schade, genegeerd.
Het gebied is volgens de deelraad niet alleen een ecologisch kerngebied maar behoort ook nog tot de hoofdgroenstructuur van Amsterdam. Op papier is die beschermd, maar sinds het besluit over het crematorium op de Noorderbegraafplaats maakt geen Noorderling zich daar nog illusies over.
Dat doen ze sinds het afserveren door de raad van het burgerinitiatief voor behoud van bomen en struiken en het links passeren van de klankbordgroep Noorderpark, sowieso al niet meer.
In het kielzog van de Pv/dA voert de raad al jaren groenbeleid op basis van het “gesundes volksempfinden”. Natuur blijkt niet vrouwvriendelijk te zijn, dus is het sociaal onveilig, dus moet het weg. Hierbij hoeft het niet te gaan om feiten, maar wordt er geschermd met het gevoel van een oncontroleerbare selecte groep. Groen en rood het blijft een ongelukkig mengsel.
Opvolger van v. Schaik, Paquay gaf daar in deze krant een treffend voorbeeld van met uitspraken als; ”er wordt gezegd dat er soms in het bos gedeald wordt” en “ik krijg een unheimisch gevoel in het bos”. Dat is voorstelbaar als je een balkonnetje in de Banne I gewend bent, het zegt alleen meer over jezelf dan over het bos.
Het democratisch gehalte van de besluitvorming is een aanfluiting. Dit bovenwijkse groengebied wordt vernie(l)(uw)d met als alibi de wensen van een door niemand gekozen, besloten, orgaan als het buurtbeheer Vogelbuurt/IJplein.
Feitelijk is v. Schaik erin geslaagd om, met behulp van Vogelaargelden die aan de specifieke wijk ten goede moesten komen, subsidie voor postzegelparkjes en een ruime donatie van wethouder v. Poelgeest R.O., een pot met geld bij elkaar te sprokkelen die geheel ten goede komt aan de ambtelijke organisatie en de aannemerij.
Commercieel gezien is het uiterst lucratief, er gaat zoveel gebouwd worden in het bos dat een compleet nieuw bestemmingsplan noodzakelijk is.
Voordeel van zo'n nog niet bestaand bestemmingsplan, je kunt er alvast op anticiperen. Daarna hoef je alles alleen nog aan elkaar vast te schrijven.
De Judasrol van GroenLinks is cruciaal.
v. Poelgeest presenteert tellingen waaruit zou moeten blijken dat het bos slecht bezocht wordt, daarbij worden bezoekers van de scouting, de camping en het sportpark stelselmatig niet meegerekend en gaan de tellers alleen het bos in op een regenachtige achtermiddag. Zijn deelraadscollega Diepeveen gebruikt intensivering van het bezoek aan en het bouwprogramma ten behoeve van deze voorzieningen juist als argument om het bezoekersaantal op te krikken.
Net als twintig jaar geleden is er zat geld voor vernie(l)(uw)ing maar geen dubbeltje voor onderhoud.
Is het toeval dat zowel v. Schaik als Paquay afkomstig zijn uit de deelraad Oost/Zeeburg?
Daar weten ze behoorlijk van wanten met subsidies.
R.A. Repko, De Groenen stadsdeel Noord.
|
