|
Windhandel in Noord illustreert waarom deelraden beter kunnen worden opgeheven.
Het is merkwaardig, die dadendrang van de Deelraad Noord.
Het blijft gewaagd om, als er nog net 45% van de mensen op je komt stemmen, tussen neus en lippen door te besluiten om een aantal, tot 150m. hoge, windmolens in het stadsdeel te plaatsen. Men beschikt nauwelijks over mandaat, maar een referendum ter verkrijging van voldoende draagvlak voor deze verstrekkende beslissing zit er niet in.
Volgens portefeuillehouder Milieu, Kees Diepeveen (GL), moet “Amsterdam-Noord een voortrekkersrol op het gebied van Natuur en Milieu blijven vervullen”.
Wanneer is men daar mee begonnen dan? Juist op deze terreinen zijn het bestuur en specifiek deze portefeuillehouder, genadeloos door de mand gevallen.
Voorbeelden hiervan zijn niet moeilijk te vinden.
Het geruisloos verdwijnen van de door de Raad vastgestelde en door de Provincie gesubsidieerde, Ecologische Hoofdstructuur Amsterdam Noord is de meest opvallende. Sinds Diepeveen de hierin als ecologische kerngebieden onderscheiden kroonjuwelen, Noorder IJplas en W.H. Vliegenbos voorgoed naar de Filistijnen hielp, kun je daar ook niet echt meer mee aankomen.
Het schoonste water van de hele regio, met karakteristiek leefmilieu, is inmiddels in gebruik voor de stort van vervuilde grond, een nieuwe woonschepen haven zit nog in de pijplijn.
Het Vliegenbos heeft hij door midden gedeeld. De ene helft wordt tennisstadion, in de andere helft worden, op initiatief van buurtbeheer IJplein/Vogelbuurt en de Stichting Vliegenbos, een park en een speelplaats gerealiseerd.
De vastlegging van 50 Jaar CO² in honderdduizenden bomen en struiken in Volewijckpark, Nieuwendam Noord, Banne Buiksloot en CAN gebied; is door het te versnipperen, met toevoeging van een toetje, weer ongedaan gemaakt.
Daartussen door versnippert de Welzijnssector, onder rugdekking van eeuwige bestuurspartij Pv/dA, alle landschappelijke beplantingen, of vervangt ze door CO² producerende gazons.
Natuurbeleid is toch echt wezenlijk iets anders dan het aansturen van een met kettingzagen uitgeruste ploeg van de Sociale Werkvoorziening.
Nog niet zo lang geleden zat men zelfs midden in een asbestschandaal.
Altruïstische motieven kunnen dus als ongeloofwaardig worden afgedaan.
Daar trapt ook niemand in. Iets extra's doen voor een goed milieu? Zelfs op de lagere school begrijpt men, dat je voor een goed milieu, juist dingen moet laten.
Ook hier werkt het poldermodel.
Rechts vindt dat je milieuvraagstukken op een liberale manier moet regelen. Iedereen zijn eigen verantwoordelijkheid. Links verkoopt aflaten aan zondaars die, tegen beter weten in, bezweken zijn onder het overstelpende aanbod van de consumptiemaatschappij.
Zo blijft alles bij het oude, verwerft de lokale overheid geld voor windhandel en laat èn passant iedereen meebetalen aan de gevolgen van de consumptiedrift.
Niet voor niets blijft 55% van de kiezers thuis. Juist door de korte lijnen naar de burger loopt nergens de uitholling van de democratie zo in de gaten als in een stadsdeel. De Pv/dA bestuurt niet maar oefent macht uit.
Echt besturen is een beetje saai. Het zorgen voor continuïteit is passé. Kapitaalgoederen alsmede een overheid die, vanuit oogpunt van algemeen belang, zorg draagt voor onrendabele investeringen bestaan niet meer. Investeren en consumeren is het devies.
Reguliere onderhoudsbudgetten worden dus voortdurend afgeroomd ten behoeve van beleid dat toch minstens vergezeld moet gaan van de aanduiding nieuw, nieuwer of vernieuwd. Voor zulk beleid is ook altijd wel extra subsidie beschikbaar. Het heeft geleid tot een nieuw type speculant, de subsidiespeculant. Nut en noodzaak zijn secundair, iedere hype is bruikbaar. Gebrek aan beschaving wordt verhult met cultuur.
Voorbeelden hiervan zijn de volkshuisvesting en herinrichtingen van de openbare ruimte.
Het vervangen van Wijkraden door door niemand gekozen Buurtbeheren was in dit verband een meesterzet.
De Wijkraden waren ingebed in Wijkcentra, daar kon iedereen zo naar binnenlopen. Dat waren echt korte lijnen voor de burger. Deze Wijkcentra wisten dan ook feilloos buurttalent aan te boren.
Nodeloos te zeggen dat die uit concurrentieoverwegingen door het stadsdeelbestuur zijn opgeruimd. Inbreng vanuit de bevolking wordt slechts op prijs gesteld zolang het strookt met partijlobby's.
In tegenstelling hiermee behelpt het stadsdeelbestuur zich, via de Welzijnssector, met het creëren van doelgroepen en daaruit voortvloeiend cliëntisme. Desnoods worden groepen burgers, ter ondersteuning van de partijlobby's, tegen elkaar uitgespeeld.
Gezien de perikelen rond de Waterlandse Golfbaan, het tennisstadion, de poort van Waterland en nu dus de windmolens zijn de korte lijnen het meest interessant voor een old boy's circuit van ambtenaren, bestuurders en plaatselijk bedrijfsleven.
Stadsdeelraad? Import uit Duckstad.
Hoogachtend, R.A. Repko (voormalig fractievoorzitter De Groenen, stadsdeel Amsterdam-Noord).
U kunt via deze link in ons blog op dit artikel reageren
http://groenen.biz/blog/windmolens-in-amsterdam-noord/windhandel-in-noord/
|
